Τα παρακάτω βιντεάκια, εξαιρετικά αφιερωμένα στον Κώστα που μου γνώρισε το βιβλίο που συζητείται κάτωθι (Φρικονομικά):
Steve Levitt chez Jon Stewart #1
Steve Levitt chez Jon Stewart #2
Ομολογουμένως, ο Levitt δεν είναι η προσωποποίηση της παρρησίας και της ετοιμολογίας. Είπαμε, αυτόν τον τίτλο μόνο ο Billy Reuter!
22 April 2008
07 April 2008
Όπως και να το Paris, η φλόγα αυτή ανάβει φωτιές!
"Τελειώσαν πια τα λόγια, τελειώσαν τα λεφτά,
Μα δωσ' μου τη φλόγα, κι ανάβω πυρκαγιά..."
Νίκος Πορτοκάλογλου, άσχετο.
Ααχχ!.. Ωραία που τα περάσαμε και σήμερα στην πόλη του Έρωτα!
Με ένα παγωμένο αεράκι, έναν ήλιο με δόντια και περιστασιακό χιονόνερο σήμερα η αγαπημένη μας Ολυμπιακή Φλόγα, αναμένη από ήλιο ελληνικό (ορίντζιναλ φέτο, όχι όπως το 2004 που τ'ανάψαμε με τα σπίρτα), έκανε ντου και στην αγαπημένη μου πόλη.
Η διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας του 2008 είναι η μεγαλύτερη μέχρις στιγμής στην ιστορία. Όπως θα καταλαβαίνετε ή θα υποψιάζεστε αν είστε ανήσυχα μυαλά, ο λόγος δι αυτό ήταν ότι η Κίνα ήθελε μ'αυτόν τον τρόπο να συμβολίσει το δυναμισμό της χώρας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο (κούνια που την κούναγε) (φαίνεται, κούνια κινέζικης κατασκευής..). Αν κρίνουμε όμως από τα μέχρις σήμερα τεκτενόμενα, βλέπω οι κινέζοι να τα μαζεύουν άρων-άρων για να γλιτώσουν την ξεφτίλα.
Η σημερινή διαδρομή ήταν προγραμματισμένη ν'αρχίσει στις 12:30μ.μ. περίπου και να τελειώσει κατά το συνημμένο (με 2 μμ, Κώστα, όχι με δύο νν) χάρτη στο γήπεδο Charléty (Σαρλετί, γιατί μ'αρέσει να φροντίζω για την προφορά σας) στις 5μ.μ.
Τελικά, μετά από ώρες ταλαιπωρίας και καθυστέρησης λόγω της υπερβολικά θερμής υποδοχής που έτυχε το κινέζικο κονβόι (convoi="κονβουά" προφέρεται γαλλιστί), η Φλόγα μαζεύτηκε για σιγουριά στο πουλμανάκι, ακυρώθηκε η τελετή που ήταν προγραματισμένη μπροστά στο Δημαρχείο (α, ρε Ντελανοέ, δήμαρχε ομοφυλόφιλε αλλά με ..... καρύδια!
-για να το πω αγγλιστί μη θιχτείτε -πάρτε και φωτό του), και κοντύνανε τη διαδρομή γιατί κι οι αστυνομικοί οι γάλλοι άνθρωποι είναι, οικογένειες έχουν, πόσες υπερωρίες να βγάλουν!... Μπούρδες, βασικά, οι Κινέζοι μαζέψανε τα μπογαλάκια τους μια ώρα αρχίτερα για την εξωτική Καλιφόρνια και το μαγευτικό Σαν Φρανσίσκο (ε, ρε γέλιο που έχει να πέσει κι εκεί!... Όλοι οι αριστεροί της δυτική ακτής θα τους περιμένουν!). Καλό ταξίδι Τάο Τάο!
Τεσπα, επειδή δε μου αρέσει να κάνω την έξυπνη (που είμαι και πολύ να 'ουμ'), κι επειδή ακόμα να συνέλθω από το overdose της Διπλωματικής μου και άρα βαριέμαι να γράφω, θα σας κάνω το ρεπορτάζ με φωτογραφικό υλικό και συγκριτική μελέτη.
Απ'εδώ η διαδρομή της Φλόγας όπως την είδα εγώ:
και απ'εδώ πως το είδαν τα κινέζικα μίντια:
Και ξανά. Από δώ ό,τι είδα εγώ:
Και τί είδαν οι Κινέζοι:
Τί να πρωτοπώ; Για τα μαύρα σημαιάκια και τις πολύχρωμες Θιβετιανές σημαίες που κάλυπταν σχεδόν εξ'ολοκλήρου το κοινό; Για τα λιγοστά κόκκινα κινέζικα σημαιάκια που υψώνονταν δειλά και σποραδικά σε μικρά γκρουπάκια εμπουτισμένα με μπλε σημαιάκια της Samsung; Για τα κοριτσάκια πάνω στο άρμα της Samsung πάλι που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να κρατήσουν το χαμόγελό τους ενώ έκαναν γυμναστικές επιδείξεις κι ενώ όλο το κοινό, μερικές χιλιάδες ανθρώπων τους γιουχάιζαν; (εδώ έχω να πω ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το γιουχάισμα είναι κάτι κακό όταν το γιούχου είναι κάτι θετικό...). Να πω για τις ορδές των αστυνομικών που δεν κατάφερναν να συγκρατούν τους διαδηλωτές οι οποίοι πετάγονταν τρεις τρεις μέσα απ'τον κόσμο στην άσφαλτο για να εμποδίσουν τη Φλόγα; Για τους 30 και αθλητές που περίμεναν να παραλάβουν τη Φλόγα που δεν ήρθε ποτέ γι αυτούς;
Για να διαβάσετε ένα νορμάλ άρθρο σχετικά με τη σημερινή ημέρα, πηγαίνετε εδώ (New York Times). Για μία πολύ καλή σάτιρα-παρωδία, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της αντικειμενικότατης China Daily. Ε, ρε κάτι γέλια! Οι Κινέζοι διαμαρτύρονται λέει που μία μειοψηφία χαλάει το κέφι των υπολοίπων! Ε, λοιπόν, αυτή τη φορά ήμουν παρούσα και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σήμερα το κέφι όχι απλώς δε χάλασε, αλλά για πολλούς άναψε κιόλας! Στοιχηματίζω ότι οι Θιβετιανοί να αγαλιάζουν τέτοιες στιγμές με την προσοχή που έχουν τραβήξει πάνω στον σκοπό τους.
Κι οι Κινέζοι, αποκλεισμένοι από τον διεθνή Τύπο, ωσάν βαρκούλες αρμενίζουνε...
Α, όλα κι όλα. Το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων το αφουγκράζομαι. Δεν είδατε; Και τη Φλόγα με κεφαλαίο τη γράφω! Αλλά το να αφήσουμε τους κινέζους εντελώς ήσυχους να κάνουν το κομάτι τους, ομολογώ δεν μου κάθεται ωραία.... Θέλουν κι οι Κινέζοι τον Γερμανό τους!
Μα δωσ' μου τη φλόγα, κι ανάβω πυρκαγιά..."
Νίκος Πορτοκάλογλου, άσχετο.
Ααχχ!.. Ωραία που τα περάσαμε και σήμερα στην πόλη του Έρωτα!
Με ένα παγωμένο αεράκι, έναν ήλιο με δόντια και περιστασιακό χιονόνερο σήμερα η αγαπημένη μας Ολυμπιακή Φλόγα, αναμένη από ήλιο ελληνικό (ορίντζιναλ φέτο, όχι όπως το 2004 που τ'ανάψαμε με τα σπίρτα), έκανε ντου και στην αγαπημένη μου πόλη.
Η διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας του 2008 είναι η μεγαλύτερη μέχρις στιγμής στην ιστορία. Όπως θα καταλαβαίνετε ή θα υποψιάζεστε αν είστε ανήσυχα μυαλά, ο λόγος δι αυτό ήταν ότι η Κίνα ήθελε μ'αυτόν τον τρόπο να συμβολίσει το δυναμισμό της χώρας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο (κούνια που την κούναγε) (φαίνεται, κούνια κινέζικης κατασκευής..). Αν κρίνουμε όμως από τα μέχρις σήμερα τεκτενόμενα, βλέπω οι κινέζοι να τα μαζεύουν άρων-άρων για να γλιτώσουν την ξεφτίλα.
Η σημερινή διαδρομή ήταν προγραμματισμένη ν'αρχίσει στις 12:30μ.μ. περίπου και να τελειώσει κατά το συνημμένο (με 2 μμ, Κώστα, όχι με δύο νν) χάρτη στο γήπεδο Charléty (Σαρλετί, γιατί μ'αρέσει να φροντίζω για την προφορά σας) στις 5μ.μ. Τελικά, μετά από ώρες ταλαιπωρίας και καθυστέρησης λόγω της υπερβολικά θερμής υποδοχής που έτυχε το κινέζικο κονβόι (convoi="κονβουά" προφέρεται γαλλιστί), η Φλόγα μαζεύτηκε για σιγουριά στο πουλμανάκι, ακυρώθηκε η τελετή που ήταν προγραματισμένη μπροστά στο Δημαρχείο (α, ρε Ντελανοέ, δήμαρχε ομοφυλόφιλε αλλά με ..... καρύδια!
-για να το πω αγγλιστί μη θιχτείτε -πάρτε και φωτό του), και κοντύνανε τη διαδρομή γιατί κι οι αστυνομικοί οι γάλλοι άνθρωποι είναι, οικογένειες έχουν, πόσες υπερωρίες να βγάλουν!... Μπούρδες, βασικά, οι Κινέζοι μαζέψανε τα μπογαλάκια τους μια ώρα αρχίτερα για την εξωτική Καλιφόρνια και το μαγευτικό Σαν Φρανσίσκο (ε, ρε γέλιο που έχει να πέσει κι εκεί!... Όλοι οι αριστεροί της δυτική ακτής θα τους περιμένουν!). Καλό ταξίδι Τάο Τάο!Τεσπα, επειδή δε μου αρέσει να κάνω την έξυπνη (που είμαι και πολύ να 'ουμ'), κι επειδή ακόμα να συνέλθω από το overdose της Διπλωματικής μου και άρα βαριέμαι να γράφω, θα σας κάνω το ρεπορτάζ με φωτογραφικό υλικό και συγκριτική μελέτη.
Απ'εδώ η διαδρομή της Φλόγας όπως την είδα εγώ:
και απ'εδώ πως το είδαν τα κινέζικα μίντια:
Και ξανά. Από δώ ό,τι είδα εγώ:
Και τί είδαν οι Κινέζοι:
Τί να πρωτοπώ; Για τα μαύρα σημαιάκια και τις πολύχρωμες Θιβετιανές σημαίες που κάλυπταν σχεδόν εξ'ολοκλήρου το κοινό; Για τα λιγοστά κόκκινα κινέζικα σημαιάκια που υψώνονταν δειλά και σποραδικά σε μικρά γκρουπάκια εμπουτισμένα με μπλε σημαιάκια της Samsung; Για τα κοριτσάκια πάνω στο άρμα της Samsung πάλι που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να κρατήσουν το χαμόγελό τους ενώ έκαναν γυμναστικές επιδείξεις κι ενώ όλο το κοινό, μερικές χιλιάδες ανθρώπων τους γιουχάιζαν; (εδώ έχω να πω ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το γιουχάισμα είναι κάτι κακό όταν το γιούχου είναι κάτι θετικό...). Να πω για τις ορδές των αστυνομικών που δεν κατάφερναν να συγκρατούν τους διαδηλωτές οι οποίοι πετάγονταν τρεις τρεις μέσα απ'τον κόσμο στην άσφαλτο για να εμποδίσουν τη Φλόγα; Για τους 30 και αθλητές που περίμεναν να παραλάβουν τη Φλόγα που δεν ήρθε ποτέ γι αυτούς;
Για να διαβάσετε ένα νορμάλ άρθρο σχετικά με τη σημερινή ημέρα, πηγαίνετε εδώ (New York Times). Για μία πολύ καλή σάτιρα-παρωδία, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της αντικειμενικότατης China Daily. Ε, ρε κάτι γέλια! Οι Κινέζοι διαμαρτύρονται λέει που μία μειοψηφία χαλάει το κέφι των υπολοίπων! Ε, λοιπόν, αυτή τη φορά ήμουν παρούσα και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σήμερα το κέφι όχι απλώς δε χάλασε, αλλά για πολλούς άναψε κιόλας! Στοιχηματίζω ότι οι Θιβετιανοί να αγαλιάζουν τέτοιες στιγμές με την προσοχή που έχουν τραβήξει πάνω στον σκοπό τους.
Κι οι Κινέζοι, αποκλεισμένοι από τον διεθνή Τύπο, ωσάν βαρκούλες αρμενίζουνε...
Α, όλα κι όλα. Το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων το αφουγκράζομαι. Δεν είδατε; Και τη Φλόγα με κεφαλαίο τη γράφω! Αλλά το να αφήσουμε τους κινέζους εντελώς ήσυχους να κάνουν το κομάτι τους, ομολογώ δεν μου κάθεται ωραία.... Θέλουν κι οι Κινέζοι τον Γερμανό τους!
03 March 2008
Σηκώνω το γάντι....
Σε απάντηση του κάτωθι ποστ:
"Πρόκειται για ένα νέου είδους chain-blog mail το οποίο όμως έχει γούστο. Ακούστε, λοιπόν, τι σε βάζουν να κάνεις οι φίλοι-bloggers που σε προσκαλούν.
Βήμα 1ο : Παρατάς ό,τι και να κάνεις και πιάνεις το κοντινότερο βιβλίο που έχεις δίπλα σου. Ρίχνεις γερό γαμοσταυρίδι μιας και πρέπει να κουνηθείς από την καρέκλα, αλλά προσπαθήστε να χαλαρώσετε και να το απολαύσετε - που έλεγε και ένας καθηγητής μου.
Βήμα 2ο : Ευλαβικά και με συγκίνηση ανοίγεις στη σελίδα 123 (...απαραίτητη προϋπόθεση το βιβλίο να έχει κάτι παραπάνω από 123 σελίδες....)
Βήμα 3ο : Βρίσκεις την πέμπτη πρόταση και αντιγράφεις στο blog σου τις επόμενες τρεις γραμμές.
Κοπηκατε; Έπειτα ως γνήσιος chain-mailας προσκαλέσεις πέντε φίλους blogger να πράξουν το ίδιο. Έχει γέλιο δε λέτε;"
του αγαπημένου μου Κώστα, σηκώνω το εν λόγω γάντι και ιδού το αποτέλεσμα:
Middlesex, Jeffrey Eugenides, Bloomsbury, London 2002 (βραβείο Pulitzer 2003)
The only way my father could think of to instill in me a sense of my heritage was to take me to dubbed Italian versions of the ancient Greek myths. And so, every week, we saw Hercules slaying the Nemean lion , or stealing the girdle of the Amazons ("That's some girdle, eh, Callie?")...
"Πρόκειται για ένα νέου είδους chain-blog mail το οποίο όμως έχει γούστο. Ακούστε, λοιπόν, τι σε βάζουν να κάνεις οι φίλοι-bloggers που σε προσκαλούν.
Βήμα 1ο : Παρατάς ό,τι και να κάνεις και πιάνεις το κοντινότερο βιβλίο που έχεις δίπλα σου. Ρίχνεις γερό γαμοσταυρίδι μιας και πρέπει να κουνηθείς από την καρέκλα, αλλά προσπαθήστε να χαλαρώσετε και να το απολαύσετε - που έλεγε και ένας καθηγητής μου.
Βήμα 2ο : Ευλαβικά και με συγκίνηση ανοίγεις στη σελίδα 123 (...απαραίτητη προϋπόθεση το βιβλίο να έχει κάτι παραπάνω από 123 σελίδες....)
Βήμα 3ο : Βρίσκεις την πέμπτη πρόταση και αντιγράφεις στο blog σου τις επόμενες τρεις γραμμές.
Κοπηκατε; Έπειτα ως γνήσιος chain-mailας προσκαλέσεις πέντε φίλους blogger να πράξουν το ίδιο. Έχει γέλιο δε λέτε;"
του αγαπημένου μου Κώστα, σηκώνω το εν λόγω γάντι και ιδού το αποτέλεσμα:
Middlesex, Jeffrey Eugenides, Bloomsbury, London 2002 (βραβείο Pulitzer 2003)
The only way my father could think of to instill in me a sense of my heritage was to take me to dubbed Italian versions of the ancient Greek myths. And so, every week, we saw Hercules slaying the Nemean lion , or stealing the girdle of the Amazons ("That's some girdle, eh, Callie?")...
14 October 2006
Ένα StartPoint την ημέρα, την ανία κάνει πέρα
Επιτέλους ξανάνοιξε η ιστοσελίδα του StartPoint σε μορφή blog!
Εκεί ο Γιάννης, όπως τον είχαμε συνηθίσει, θα μοιράζεται μαζί μας ό,τι νέο και περίεργο ανακαλύπτει.
Ειδήσεις, πολιτική, περιβάλλον, επιστήμη, τέχνη και πολλά άλλα για αχόρταγα μυαλά! (σαν κι εμένα δηλαδή)
StartPoint Το site των περίεργων ανθρώπων! (το "περίεργων" το ερμηνεύει κανείς όπως θέλει)
Εκεί ο Γιάννης, όπως τον είχαμε συνηθίσει, θα μοιράζεται μαζί μας ό,τι νέο και περίεργο ανακαλύπτει.
Ειδήσεις, πολιτική, περιβάλλον, επιστήμη, τέχνη και πολλά άλλα για αχόρταγα μυαλά! (σαν κι εμένα δηλαδή)
StartPoint Το site των περίεργων ανθρώπων! (το "περίεργων" το ερμηνεύει κανείς όπως θέλει)
30 September 2006
Tim Burton is a Poet
[Πώς λέμε... "Ο αγαπημένος μου ποιητής είναι ο Καζαντζάκης" ;]
I'm always dead bored of poetry.
But when it comes to Tim Burton's stories
these "defaultive" children's stories are so magical and sensitive!..
http://homepage.eircom.net/~sebulbac/burton/home.html
Check out the stories of Stain Boy, Voodoo Girl, Roy the Toxic Boy and the Staring Girl
(picture).
I'm always dead bored of poetry.
But when it comes to Tim Burton's stories
these "defaultive" children's stories are so magical and sensitive!..
http://homepage.eircom.net/~sebulbac/burton/home.html
Check out the stories of Stain Boy, Voodoo Girl, Roy the Toxic Boy and the Staring Girl
(picture).
During my last trip
Since this summer I've been spending most of my time upon these clouds...and I haven't been able to upload anything worthy...
I'll just leave to contemplate my photograph -taken on september 18 somewhere over the Alpes.
Check me out from time to time. I may get less lazy by the time. :)
Subscribe to:
Posts (Atom)
